TOKYO TOKYO!
OO. Sobrang Laki ng katunungan sa isip ko baket wala na silang "Rice UNLIMTED"?

Naiinis. Nabwibwisit.
Kaya ako kumain sa knila para makarami ng kain.
Kung ganito lang sana edi sa KENNY na lang ako kumain!

Pero after 2 hours ng maipost ko ang status ko sa FACEBOOK.
Bumalik ako sa TOKYO TOKYO. Para?

Sundan:

-Nalulugi na ba ang Tokyo Tokyo? Baket wala na clang 'Rice Unlimited'?Bketttttt?!

Yan ang status knina, bago ako kumain sa knila. habang hinaantay ang order. naisipang mag-FACEBOOK Ibinulalas ang sama ng loob sa pagkawala ng kanilang RICE UNLIMITED. Tinanong ko pa sa crew nila. simple lang ang sagot niya: "Tinanggal na po. pero sa ibang branch hindi pa po tinatanggal."
OK! "ang arte nyo ah" --- sa imagination ko lang sinabi yan, dala lang ng pagkagutom ko. haha. Baket ngayon pa? Bumalik sa table na dala-dala ang katunangan. nalulugi na kaya sila?

at dahil sa marami silang costumer magmamadali kang kumain: ang dami aksing nakaabang sa table ko. tipong sinasabi sa tingin eh bilisin mong kumain, kami na uupo!

After kumain, at sumakay ng bus para lumipat sa di kalayuang mall. Naupo sa store. NOBODY! NOBODY! yan ang BGM ko habag nag aantay at para di mainip lalo, naisipang mag-FACEBOOK ulet. Kinana sa bag.hmmm... kanan, kalaiwa. pinaikot ikot ang kamay,hinalughog! OO! NAWAWALA PHONE KO??? PUUUUUUTEK inalabas lahat ng gamit. pero WALA DUDE! WALA!

Namutla. Nanilaw. Namula. NAngitim. Nagmukha akong Unitad colors of Benetton.

mga hakbang:

1. HINDI ako umiyak. wala naman kasi akong magagawa pag tuluyang nawala ang celfon ko. pag nawala pedeng umiyak ng tago.



2. TAWAGAN ang fon ko. Nabubuo sa puso ang pag-asang may sumagot at isauli ng nakadampot. ASA PA.

nakakita ng PAY PHONE.
at dahil almost 11years na akong di nakakapag PAY PHONE. kayo na bahalang mag-imagine paano ko ginamit.
dialing my number 63927654321 (di tunay na digit)

may sumagot: the number you dialed is NOT ACTIVE ANYMORE! shhhhhhh^&*^*%*
bumagsak ang barya.

at dahil di nga ko marunong gumamit. Mali pala ang dial ko YES! BOBO!

Dialing again. 0927*******

RINGGGGG... RINGGGGG
abot tenga ang ngiti.

Phone: Hello? Hello Maam?

Ako: helllloooooooooo!!!

Phone: Hello maam???

AKO: baket di nya ko naririnig?

kailangan palang pindutin ang * FINE!!!

AKO: HELLLOO PO.

Phone: Kayo po ba ung may-ari ng Phone maam?

Ako: opo. (with teary eyed)

Phone: Balik po kayo dito sa TOKYO TOKYO para madiscribe nyo po sa amin ang celfon nyo.

Ako: cge po cge po...

BYAHE PABALIK ng TOKYO TOKYO! Masaya na ko. gusto ko ulet sumayaw ng NOBODY.

Pagbalik ng TOKYO TOKYO. Gusto ko silang i-hug LAHAT!

ang kausap ko sa phone: Miss. Tots Mendoza, manager ng TOKYO TOKYO, Greenhills. Thank YOU!

sa guard ng TOKYO TOKYO na nakadampot ng aking celfon. Salamat!

Higit sa lahat salamat sa Dios
Ngayon may dahilan na ako para bumalik pa lalo sa TOKYO TOKYO.
Kahit mawala pa Rice Unlimited nila. OK na sakin!


i love TOKYO TOKYO NA!



----
this note has been posted in: [link]

wala ito! masaya ka na nyan?

-no more countdown
-goodbye '08
-hello '09
-stick to one!
-in love 100%
-eat ur heart out
-changes?
-a bit
-wont change
-still the same
-same person
-friends are few
-dont care
-smile and nod
-happy and contented
-simple life...
-music
-3wishes
-hope and plans
-love
-luv
-again love!


...

first day, 2nd and 3rd day.
these past few days i have realized things and learned...

i cant explained the details and behind all of these things.
ang alam ko lang, that there is something waiting for us along the shore...

Tama, hindi lahat ng bagay na gusto ng anak ibinibigay ng isang magulang... minsan hindi ibinibigay para sa mas ikabubuti ng anak...

--H'wag nating gawing panaligan ng pananampalataya ang taong inaasahan natin. Dios ang pangunahing dapat na panaligan natin. What if mawala sa atin ang ating inaasahang tao, paano ka makakapag move on? Maling sabihing ang taong yun ang iyong matatakbuhan sa tuwing ikaw ay nalulumbay at walang matakbuhan. Dahil meron tayong Dios na tapat na sya nating matatakbuhan. sa kniya tayo makakaasa at makakasumpong na kaligayahan...

--Mahirap gumawa ng hakbang ng walang basbas at giya ng Dios at kasangkapan ng Dios. Mas nakakatakot kung ipipilit ang nararamdaman. Ikapapahamak at ikamamatay. Nakakatakot dumating ang panahon na pag tinawag mo ang pangalan ng kinakasangkapan ng Dios ay hindi ka nya pakinggan dahil sa katigasan ng ulo mo noong una...

--Mas masarap magmahal at may nagmamahal sayo...
Pero mas masarap magmahal kung ang pagmamahalan nyo ay may giya at basbas ng Dios at ng Kinakasangkapan ng Dios upang ikaw ay mapabuti at maging halimbawa sa lahat...

--Mas masarap sabihing "i love you" sa isang taong mahal mo na sa kabila ng pinagdaanan nyong hirap at pagsubok, paglayuin man kayo, di nabago ang damdamin nyo sa isat-isa. pagmamahalang hinubog ng Dios. at pag Dios ang naghubog walang anumang pagsubok at tao makakapaghadlang at makakapaghiwalay sa inyo. Doon nyo mapapatunayan kung gaano ninyo kamahal ang isat isa...

--hindi na natin kailangan pang makaranas ng pagkakamali, para lang masabing may natutunan tayo, dapat sa pagkakamali pa lang ng iba may matutunan na tayo...

--sa panahong ikay nahihirapan, malalamana mo kung sino ang iyong mga tunay na kaibigan...

--Tuloy sa pag gawa. sa iisang Goal. Hindi dahil sa pang sariling interes kundi para sa Dios at kapakanan ng iba...

--Lahat ng bagay ay may dahilan...
--Lahat ng bagay na nangyayari ay sa ikabubuti...

--Pag-Sunod. Madaling sabihin pero napakahirap gawin. Lalo na kung susunod ka na meron kang isasakripisyong bagay. Sarili mong kaligayahan, importanteng bagay at tao sayo... hindi mo ito magagawa sa sarili mo lang, kung walang tulong at awa ng Dios...
sa Pagsunod maipapakita na handa kang magpasakop kahit gaano kahirap, kabigat at kasakit. Kaya tayo nasasaktan dahil napipigilan ang mga bagay na gusto nating pangsarili at nakasanayan. Ang hindi mo sya makita ay sadyang mahirap, titiising hindi makita sya alang alang sa PAGSUNOD. Walang masama at mawawala kung SUSUNOD ka, lalo na sa nakakaalam ng mas nakakabuti sayo. mas masarap maramdaman na nawala sayo ang isang bagay o tao dahil sa pagtitiis at pagsunod kaysa tanggaping nawala sya dahil sa inagaw sya ng iba o sumama sa iba at inawan ka...

--Ang isiping sa dulo nito ay may magandang maidudulot sa ating pagkatao... ay tunay na napakaligaya... it will take time... soon, u will realized things u haven't realized before... and after all these things, we will uttered the words... THANKS BE TO GOD... thanking Him wholeheartedly, and for the rest of our lives... salamat sa Dios KUYA. kinasangkapan ka ng Dios para maunawaan namin nag mga bagay na ito... maarami pang bagay, pero mahirap ng i-eksplika...

kapanganakan ko ngayon?
talaga?
august 9, 1984.
libertad bogo, cebu.
around 10 am.
they started calling me "LENG" short of !@$%^&* wahhh!!!

di ko namamalayan birthday ko pala ngayon, unless may bumati dun ko pa lang naaalala...
sanay na akong nakakalimutan ko ang birthday ko.
tnx sa mga bumati, sa nakaalam dahil sa friendster dahil sa kung anu pa man... much appreciated... dont expect sa libre, thanks na lang po ang tangi kong maibibigay... heheheh (akoy barat)
una nya kong binati, sya nga nagpaalala lagi na birthday ko pala, then ngayong gabi lang binati ako ng mama ko, at ng papa ko. aww tnx!

anbg drama ng txt ng papa ko! wahhh anu b yan! ubos na luha ko! wala na akong maiiyak. mwhihihi

walang celebration.
walang bumabati.
walang nagreregalo.
sanay na ako.

hehehe

salamat ulit

u